Συντάχθηκε από τον Ευθύμη Κουφογιάννη και τη ΜαρίαΤσιαμούρα
Το Μουσικό Σχολείο Καρδίτσας με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, διοργάνωσε εκδήλωση σε συνεργασία με το Μουσικό Σχολείο Γιαννιτσών και τον Σύλλογο Ποντίων Ν. Καρδίτσας με τίτλο «Της Ξενιτιάς και του Ξεριζωμού», η οποία πραγματοποιήθηκε στο υπαίθριο θέατρο του σχολείου μας, την Παρασκευή 10 Μάϊου 2019.
Ομιλητής ήταν ο φιλόλογος-διδάκτωρ νεότερης και σύγχρονης ιστορίας ΑΠΘ και καθηγητής στο Μουσικό Σχολείο Γιαννιτσών, κ. Βασίλης Πλατής, ο οποίος αναφέρθηκε στα γεγονότα και τις αποδείξεις της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού από τους Τούρκους. Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται σε σφαγές και εκτοπισμούς εναντίον Ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότρουρκων κατά την περίοδο 1914-1923. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η εκτόπιση, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και πορείες θανάτου στην έρημο. Στις επίσημες εκδηλώσεις μνήμης γίνεται λόγος για 353.000 θύματα. Οι επιζώντες – περίπου 400.000 κατέφυγαν στον Άνω Πόντο (στη Ρωσία) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα.
Η διαδικασία εξόντωσης των ελληνικών πληθυσμών του Πόντου διακρίνεται ιστορικά σε τρεις συνεχόμενες φάσεις: από την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ως την κατάληψη της Τραπεζούντας από τον ρωσικό στρατό (1914-1916), η δεύτερη τελειώνει με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1916-1918) και η τελευταία ολοκληρώνεται με την εφαρμογή του Συμφώνου για την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (1918-1923). Η επέτειος της 19ης Μαΐου συμπίπτει με την αποβίβαση του Κεμάλ στη Σαμψούντα στις 19 Μαΐου 1919 για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000.
Η γενοκτονία των Ποντίων είναι αναγνωρισμένη ως τέτοια επισήμως από τέσσερα κράτη, την Ελλάδα με νόμο του 1994 (N. 2193/1994), τη Σουηδία με υπερψήφιση στο Σουηδικό κοινοβούλιο στις 11 Μαρτίου 2010, την Αρμενία τον Μάρτιο του 2015, μαζί με τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και την Ολλανδία, μαζί με τη γενοκτονία των Αρμενίων και Ασσυρίων, στις 9 Απριλίου 2015. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι υπήρξε γενοκτονία και αποδίδει τους θανάτους σε απώλειες πολέμου, σε λοιμό και σε ασθένειες και δεν παραδέχεται ότι υπήρξε γενοκτονία.
Στο τέλος, ο κ. Πλατής επισήμανε την αδράνεια για την απουσία μαζικής διεθνούς αναγνώρισης του γεγονότος παρόλο που έχουν περάσει 100 χρόνια.
Ωστόσο, μηνύματα, ιστορίες και συναισθήματα, ο πόνος της προσφυγιάς, του ξεριζωμού, του αποχωρισμού και η νοσταλγία για ό, τι ο καθένας θεωρεί «πατρίδα», τελικά, η μνήμη που παραμένει ζωντανή, εκφράστηκαν και μέσω της τέχνης. Πρώτα, σύντομο θεατρικό δρώμενο από τον Σύλλογο Ποντίων Καρδίτσας και στη συνέχεια το λόγο είχε η μουσική. Αν, λοιπόν, η μουσική είναι ο πιο ειλικρινής τρόπος να περιγραφούν συναισθήματα, τότε, σίγουρα, οι μουσικές του Πόντου, της Θράκης, αλλά και της Σμύρνης και της Καππαδοκίας, η ευαισθησία της φωνής, ο ήχος της λύρας και τα νταούλια, πρόσφεραν μία διαφορετική ακουστική εμπειρία σε όσους παρακολούθησαν της εκδήλωση.
Συνέπραξαν οι μαθητές του Μουσικού Σχολείου Γιαννιτσών και οι καθηγητές τους Αλέξης Στεφανίδης και Δημήτρης Μανούσης με τους μαθητές του Συνόλου Ελληνικής Μουσικής του σχολείου μας, τη Μπαντίνα και τους υπεύθυνους καθηγητές Ηλία Παππά και Άγγελο Παλαπέλα.
Επίσης, συντόνισαν οι καθηγήτριες Κωνσταντίνα Πετρινιώτη και Ξένια Τσέλιγκα.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων, της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας και με την ευγενική χορηγία του Δήμου Καρδίτσας.