Καρδίτσα 17 Νοεμβρίου 2015
Η προετοιμασία ενός σχολικού εορτασμού είναι μία κοπιαστική διαδικασία για όλους τους εμπλεκόμενους ?μαθητές και υπεύθυνους καθηγητές. Δηλαδή, ξοδεύονται ώρες προετοιμασίας και εκτός του σχολικού ωραρίου, γίνονται πρόβες, πρόβες, πολλές πρόβες και κυρίως όλοι έχουν αγωνία για το αποτέλεσμα: Οι αφηγητές να είναι όσο το δυνατόν πιο «φυσικοί» στην παρουσίαση τους , οι ηθοποιοί στα θεατρικά δρώμενα να μην ξεχάσουν τα λόγια τους, οι σολίστες στο μουσικό μέρος να μη φαλτσάρουν κλπ.
Και εκεί που νομίζεις ότι έχεις οργανωθεί καλά και όλα θα κυλήσουν έτσι όπως πρέπει και η «παράσταση» έχει ήδη αρχίσει, έρχεται η φύση και σε ακυρώνει και μάλιστα χωρίς προειδοποίηση!
Γιατί η φύση είναι υπέρτατη δύναμη.
Και στη συγκεκριμένη περίπτωση όταν λέμε φύση εννοούμε σεισμό? αισθητό?. δυνατό?
Το ζήσαμε και αυτό! Την εμπειρία μιας σεισμικής δόνησης κατά τη διάρκεια του εορτασμού της 17ης Νοεμβρίου.
Όμως εμείς Ψ Υ Χ Ρ Α Ι Μ Ο Ι ! Με τάξη και πειθαρχία, χωρίς ανησυχία, χωρίς βιάση, χωρίς σπρωξίματα και κυρίως χωρίς τσιρίγματα εκκενώσαμε την αίθουσα εκδηλώσεων.
Οι πιο τολμηροί πρότειναν να συνεχιστεί η εκδήλωση. Και κυριολεκτικά ακούσαμε μουσική της αυλής. Η Μπαντίνα, λοιπόν, που μικρόφωνα ή ενισχυτές δε χρειάζεται ποτέ, γιατί η ένταση του ήχου των πνευστών είναι μοναδική έπαιξε το μέρος της, στο τέλος παιάνισε και τον Εθνικό μας Ύμνο και αποχωρήσαμε? λίγο φοβισμένοι, λίγο ζαλισμένοι, λίγο απογοητευμένοι για το χαμένο κόπο και χρόνο μας, ωστόσο με ήδη έτοιμο υλικό για τη γιορτή του χρόνου.
