Καρδίτσα 26 Φεβρουαρίου 2016
«Μετά το ρήμα «αγαπώ», το «βοηθώ» είναι το πιο ωραίο ρήμα στον κόσμο», John Andrew Holmes.
Βοηθώ κάποιον πού έχει ανάγκη χωρίς την απαίτηση ανταλλάγματος, ανιδιοτελώς.
Τελικά, υπάρχει ανιδιοτέλεια και ανθρωπιά και αλτρουισμός και υπάρχουν και οι πραγματικοί φιλάνθρωποι που δεν αρκούνται σε ανώδυνα ευχολόγια για ένα καλύτερο κόσμο, προσπερνώντας τη δυστυχία αλλά τείνουν χέρι βοήθειας όταν ο συνάνθρωπος έχει ανάγκη.
Και υπάρχουν παιδιά, και ας είναι ακόμη παιδιά, ευαισθητοποιημένα, με κρίση και επίγνωση της πραγματικότητας που δεν τα άφησε αδιάφορα ο πόλεμος, ο θάνατος, η καταστροφή, η προσφυγιά, οι ξεριζωμένοι άνθρωποι, τα απελπισμένα και φοβισμένα πρόσωπα τους.
Στάση αλληλεγγύης, συμπόνιας και ανθρωπιάς, λοιπόν, «μάθημα» για όλους εμάς, ήταν η πρωτοβουλία των μαθητών μας να μεταβούν σε χώρο παραμονής προσφύγων, στο Νέο Μοναστήρι και να μοιράσουν το μεσημεριανό φαγητό τους.
Και αναρωτιέμαι? αν είναι αλήθεια όσα έγραψε ο Ποιητής, ότι «Ειρήνη είναι όταν τ? ανθρώπου η ψυχή γίνεται έξω στο σύμπαν ήλιος. Κι ο ήλιος ψυχή μες στον άνθρωπο», υπάρχει, άραγε, ελπίδα γι? αυτούς τους ανθρώπους;
*Οι μαθητές συνοδεύτηκαν από τον Διευθυντή κ. Ριζά Σ., τον Υποδιευθυντή κ. Βλάστο Αι. και μέλη του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου μας.