
«Μετά το ρήμα «αγαπώ», το «βοηθώ» είναι το πιο ωραίο ρήμα στον κόσμο», John Andrew Holmes.
Βοηθώ κάποιον πού έχει ανάγκη χωρίς την απαίτηση ανταλλάγματος, ανιδιοτελώς?
Τελικά, υπάρχει ανιδιοτέλεια και ανθρωπιά και αλτρουισμός και υπάρχουν και οι πραγματικοί φιλάνθρωποι που δεν αρκούνται σε ανώδυνα ευχολόγια για ένα καλύτερο κόσμο, προσπερνώντας τη δυστυχία αλλά τείνουν χέρι βοήθειας όταν ο συνάνθρωπος έχει ανάγκη.
Και υπάρχουν παιδιά, και ας είναι ακόμη παιδιά, ευαισθητοποιημένα, με κρίση και επίγνωση της πραγματικότητας που δεν τα άφησε αδιάφορα ο πόλεμος, ο θάνατος, η καταστροφή, η προσφυγιά, οι ξεριζωμένοι άνθρωποι, τα απελπισμένα και φοβισμένα πρόσωπα τους.
Στάση αλληλεγγύης, συμπόνιας και ανθρωπιάς, λοιπόν, «μάθημα» για όλους εμάς, ήταν η πρωτοβουλία των μαθητών μας να μεταβούν σε χώρο παραμονής προσφύγων, στο Νέο Μοναστήρι και να μοιράσουν το μεσημεριανό φαγητό τους.
Κίνηση φιλαλληλίας ήταν και η συγκινητική συμμετοχή μαθητών αλλά και εκπαιδευτικών και γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου μας στο κάλεσμα για συλλογή ρούχων και παιχνιδιών για τις πιο ευάλωτες ομάδες προσφύγων, όπως γυναίκες και παιδιά, με την ελπίδα να δώσουν λίγη χαρά σε αυτούς. Δεκάδες πακέτα με ρούχα, κλινοσκεπάσματα αλλά και παιχνίδια συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους, ενώ οι μαθητές μας συμμετείχαν ενεργά τόσο στη συλλογή όσο και στο πακετάρισμα των ρούχων. Τα συγκεντρωμένα κουτιά, με τη βοήθεια των εθελοντών του Εργατικού Κέντρου και της Πρωτοβουλίας Πολιτών για τους Πρόσφυγες, έφυγαν για Κέντρα Φιλοξενίας στον Πειραιά και στην Κω.
Για τις δράσεις του και την έμπρακτη υποστήριξη στο θέμα των προσφύγων, το Σχολείο μας βραβεύτηκε από το Υπουργείο Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων με έπαινο που επιδόθηκε από τον Διευθυντή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μιχάλη Παπανούσκα στο Διευθυντή του Σχολείου μας Σωτήρη Ριζά.
